หมวดจ.

25 ก.ย.

กลับหน้าคลังคำศัพท์ 

จก

                กรรมวิธีทอผ้าด้วยการสอดเส้นฝ้ายสี ไหมสี สอดไขว้กับเส้นยืนให้เป็นลวดลาย โดยใช้ขนเม่นหรือไม้จกงัดเส้นฝ้ายหรือเส้นไหมมาผูกตะเข็บไว้ด้านหลัง ลวดลายที่ได้จากการจกจะแตกต่างจากลายที่ทอด้วยวิธีธรรมดา แต่จะมีสีสลับกันตามความต้องการของผู้ทอ ลายจกอาจจะเป็นลายเรขาคณิต ลายดอกไม้ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับความนิยมของกลุ่มชนผ้าที่ทอด้วยวิธีจกมักใช้ผ้าตกแต่งซิ่นหรือเชิงซิ่นจึงเรียก ซิ่นติ่น

จง

                (ถิ่นใต้) ภาชนะชนิดหนึ่งสานด้วยไม้ไผ่หรือใบเตยใช้ใส่ของ หากใส่ปลา เรียก ข้องจง

จระนำ

                ซุ้มท้ายโบสถ์หรือวิหารด้านหุ้มหลองที่มีผนังตัน มักเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปเรียก ท้ายจระนำ ถ้ามีซุ้มเรียก ซุ้มท้ายจระนำ

จอบ

                เครื่องมือสำหรับขุดดินหรือถางหญ้า ทำด้วยเหล็ก หน้าแบนกว้าง สันมีหูสำหรับสอดด้ามจอบที่ทำด้วยไม้ไผ่หรือไม้จริง ยาวประมาณ๒ศอก เพื่อเป็นที่จับขณะขุดดินหรือถางหญ้า

จัก

                การผ่าไม้ไผ่ หวาย กระจูด ย่านลิเภา คล้า หรือวัสดุอื่นๆ ออกเป็นเส้นหรือตอก แล้วสานเป็นสิ่งต่างๆโดนวิธีสอด ขัด ถก เป็นภาชนะเครื่องใช้ เครื่องจับดักสัตว์ และเครื่องปูลาด เป็นต้น

แจว

                เครื่องพุ้ยน้ำให้เรือเดิน ขนาดยาวกว่าพาย ด้ามกลมยาว ปลายสุดของด้ามมีไม้สั้นๆ ขวางเป็นมุมฉากเพื่อให้จับและบิดแจวได้สะดวก การแจวเรือจะต้องคล้องแจวกับหลักแจวด้วยเชือกที่ฟั่นเป็นวงกลม เรียกว่า หูแจว แล้ววาดแจวให้พุ้ยน้ำดันเรือให้เคลื่อนไปข้างหน้า

                แจว อีสานเรียก ไม้แซว

กลับหน้าคลังคำศัพท์ 

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: